CANLI
Ana Sayfa🇹🇷 Türkiye🌍 Dünya📈 Ekonomi⚽ Spor💻 Teknoloji🎭 Magazin
🇹🇷 Türkiye

'Bir Başkadır' artık başka

Cumhuriyet·🕐 ·👁 0 görüntülenme
'Bir Başkadır' artık başka
Bir Başkadır, altı yıl sonra kimlik çatışmalarından çok güç, korku ve tedirginlikle şekillenen başka bir Türkiye’ye bakıyor...

Ekranın ortasında, koyu renk takım elbisesi ve siyah boğazlı kazağıyla kendinden emin bir şekilde oturan Muzaffer (Berkun Oya), görünüşünün ve duruşunun tersine kederle konuşuyor.

Eşini kaybetmiş, ona yaptıklarından ve yapamadıklarından bayağı pişman. Boğazı düğüm düğüm, Peri'ye yaşadıklarını anlattıktan sonra telaşsız bir iğnelemeyle ekliyor: "Bizim de görevimiz, mesleğimiz icabı, konuştuklarımızın bir mahremiyeti var. Konuştuklarımız burada kalacak değil mi?"

“Bir Başkadır”, 2020'de Netflix'te ilk kez gösterime girdiğinde, bugün ikinci sezonda tanıştığımız Muzaffer yoktu. Açılışın hemen ardından izlediğimiz, taksiciyle münakaşaya tutulan -tutulmak zorunda bırakılan- gazeteci Bahadır (Onur Saylak) da… Yoktu, çünkü Berkun Oya'nın gözünde toplumun derdi bir başkaydı. Oklarını, dizinin benim nazarımda en çelişkili ve tartışmalı tarafı olan seküler karakterlerine ve toplumun diğer sorunlarına yöneltmişti. Bununla birlikte, bütününde sosyal dinamikleri iyi anlayan, kimlik meselesini ve daha çok geleneksel ile "yeni" orta sınıfı çözümlemeye çabalayan bunda da büyük oranda başarılı olan bir anlatıydı.

Aradan altı yıl geçti. Berkun Oya'nın "bir başkadır" dediği memleket, bu kez bambaşka bir yüzüyle karşımıza çıktı. Artık muzafferler ön plandaydı, düşüncelerinin yanlış anlaşılmasından çekinen Bahadırlar veya Meryem'in (Öykü Karayel) eşi Hilmi (Gökhan Yıkılkan) gibi sesini duyurmaya çalışan bireyler dizinin kozasından birer birer çıkmaya başladı.

Ancak aradan geçen yıllar, herkesi aynı "mindere çekmişti" ve ironik bir biçimde, hepsi bir temsil olarak Muzaffer'in karşısındaydı. Peri (Defne Kayalar) de orada, Meryem de Hilmi de… Oya'nın nakış gibi işlediği öyküsünün ve ülkesinin dertleri, toplumsal mozaiği dönüşüme uğratmıştı.

Farklılıklar "silinmiş", ayrılıklar "çözülmüş"; nihayetinde gerçekten birbirlerini anlamaya başlamışlar ama bunu "aynılaştıkları" için yapabilmişler, aynı ringe çıktıkları için. Bu yüzden Oya, “Bir Başkadır”ın çok karakterli evrenini, belki de iki ana temsil üzerinden açıklamaya giriştiği için aslında dört bölüme sığdırmış: Meryem ve Peri, eskiden bambaşka yerlerden birbirlerine bakarken bir anda aynı tarafa düşmüşler.

Berkun Oya'nın kendisinin incelikle yaşam verdiği Muzaffer ise madalyonun öbür yüzünde kalmış. Her ne kadar durmadan ağlasa, "bu" işaret zamiriyle tanımladığı karısının arkasından robot süpürgeyle birlikte yas tutsa da sonuçta "makamı gereği" Peri'yi tehdit etmekte beis görmeyen, gücü elinde bulunduranların tarafında… Yani bir bakıma, genellemek gerekirse toplum muktedirler ve diğerleri olmuş Oya'nın yeni hikâyesinde.

Birinci sezonda herkesi bir biçimde birleştiren travmalar da değişmiş altı yılda. Önceden kişisel kırılmalar, kolektif yaralar veya bastırılmış duygular, toplumun farklı kesimlerinden bireylerde ortak bir duyguya hitap etmenin bir yolunu buluyordu bu dizide. Şimdi yine buluyor aslında ama acının "biçimi" değişmiş bu kez. 2020'de birbirini anlamaya çalışan insanlar, 2026 anlatısında aynı korkuda, tedirginlikte, yürek çarpıntısında buluşmuşlar.

Geçim derdi, bir sabah polisin evinize gelmesi veya taksici örneğinde olduğu gibi birinin sizi manipüle ederek "başınıza iş açması" olmuş ülkenin gündemi. Toplumun kutuplaşması, seküler-muhafazakâr ayrımı, bir genç kızın başını açıp açmaması, kapalı bir kadının terapi görmesi gibi sorunlar "küçülmüş", un ufak olmuş. Geriye yalnızca birkaç kimlik kalmış; kalanlar da ülkenin diğer sorunlarıyla birlikte örselenmişler zaten.

İtiraf etmek gerekirse “Bir Başkadır”ı bitirdiğimde, epeydir böylesine iyi yazılmış diyaloglarla karşılaşmadan "tükettiğimiz" yerli yapımları düşününce, diziden aldığım keyfe hüzün ve serzeniş karıştı. Zaten Peri ve Meryem gibi kursağımda kalanlarla, kalp kırıklığıyla ayrılmıştım diziden. Sonra fark ettim -veya inanmak istedim- ki Oya'nın da yapmak istediği şey tam olarak buydu. Muzaffer'den Meryem'e uzanan bir coğrafyada, neredeyse hiçbir meselenin öneminin kalmadığı bir dünya kurgulamıştı.

“Bir Başkadır”ın geçirdiği dönüşüm üzerinden, bize çok uzun gelen ancak bir ülke tarihi için çok kısa olan altı yılda, bu derece keskin bir değişimin yaşanabileceği gerçeğiydi hatırlatmak istediği. Çünkü her ne olursa olsun, birinci sezonun sonunda, en azından bazıları için bile olsa bir iyileşme, bir umut, bir gelecek tahayyülü vardı. Oya'nın yeni tasavvurunda ise artık bu ümit kırıntısı yok. Yerde kalan kırıntılar da Muzaffer'in yeni robot süpürgesiyle bir güzel temizlenmiş.

Kaynak: CumhuriyetOrijinal Habere Git →
İlgili Haberler