Fotoğraf: Westpoint Dental Clinic/UnsplashHacettepe Diş Hekimliği öğrencileri “Nasıl bir diş hekimi olmayı hayal ediyorsunuz?” Akreditasyon başvurusu yapan fakültemizin, incelemeye gelecek yetkililerin sorabileceği sorular ve verilmesi gereken cevaplar başlığıyla dekanlık tarafından bizlere iletilen 33 soruluk dosyada en çok dikkatimizi çeken soru bu oldu. Üstelik bu soru bizim adımıza da cevaplanmıştı: “Bilimsel gelişmeleri izleyen, kanıta dayalı karar veren, etik ilkelere bağlı, iletişimi güçlü ve toplum yararını gözeten bir diş hekimi olmayı hedefliyorum.” Gelin, bu soruya bugün içinde bulunduğumuz koşulları değerlendirerek biz cevap verelim.
Bugün ABD emperyalizminin içine düştüğü sıkışmışlığın sonucu olarak saldırganlığını artırdığını; dünya pazarları ve kaynakları üzerindeki kaybettiği gücü yeniden kazanmak adına başta İran olmak üzere bölgeyi kana buladığını açıkça görüyoruz. NATO’ya ayrılan ve giderek artırılan savaş bütçelerinin ise “özgürlük” ve “demokrasi” söylemleriyle halklara fatura edildiğini, her geçen gün derinleşen yoksulluk ve sefaletle birlikte görüyoruz.
Barınmadan sağlığa, eğitimden beslenmeye kadar temel ihtiyaçlarımızda “kemer sıkan” bu ekonomi politikaları; emperyalistlerin ve onların kurduğu güç ilişkilerinin çıkarlarına hizmet ederken bizleri geleceksizlik ve güvencesizlikle baş başa bırakıyor. Bu koşullar yalnızca bugün yurt ve yemekhane zamlarında ya da diş depolarına ödemek zorunda bırakıldığımız ücretlerde karşımıza çıkmıyor; yarın ağırlaşan çalışma koşulları ve giderek açlık sınırına yaklaşan maaşlarla da karşımıza çıkacak.
BİSAM’ın Nisan 2026 verilerine göre açlık sınırı 33. 369 lira, yoksulluk sınırı ise 109. 630 lira olarak hesaplanırken asgari ücret 28. 075 lirada kalıyor. Bir diş hekimliği öğrencisinin, kimi zaman aylık 10 bin lirayı aşan preklinik malzeme harcamalarına rağmen KYK burs ve kredileri 4 bin lirada sabit tutuluyor.
Ancak temmuz ayında Ankara’da gerçekleştirilecek NATO zirvesi için yapılan VIP havaalanına 9,5 milyar lira harcamaktan geri durulmuyor. Derinleşen ekonomik kriz beraberinde şiddet sarmalını da büyütürken; üniversitelerden ortaokullara kadar yaygınlaşan silahlanma ve saldırılar, cezasızlık politikalarıyla artan kadın cinayetleri güvencesiz yaşam koşullarını daha da ağırlaştırıyor.
Tüm bunlar, yaşanan olayların “münferit” değil, mevcut düzenin yarattığı sonuçlar olduğunu açıkça gösteriyor. Ancak bütün bu sorunların gerçek nedenleri gizlenirken çözüm olarak daha fazla baskı, daha fazla yasak ve daha ağır ekonomik yükler dayatılıyor.
Bir diş hekimliği öğrencisi, beş yıllık eğitim süresi boyunca preklinik ve klinik malzemelerine ödediği ücretler nedeniyle meslek hayatına daha en baştan borçlarla başlıyor. Azaltılmayan kontenjanlar ve giderek artan mezun sayısıyla büyüyen rekabet ortamında, uzmanlık sınavına hazırlanmak için adeta zorunluluk haline getirilen dershaneler ve fahiş kayıt ücretleri bu borç döngüsünü daha da derinleştiriyor.
Özel kliniklerdeki ağır çalışma koşulları ve düşük maaşlar, devlet atamalarının azaltılması ve DUS’un yılda bire düşürülmesi ise bu borç döngüsünün mezuniyet sonrasında da devam edeceğini açıkça gösteriyor. En baştaki sorumuza dönecek olursak; preklinikte ve klinikte kullanılan eldivene kadar öğrencinin cebinden karşılanmasını normalleştiren, bir dönem boyunca tadilat gerekçesiyle derslikleri ve preklinikleri kullanıma kapatarak eğitimi sekteye uğratan, ortak alanları kaldırıp özel işletmelere alan açan, toplulukları baskılayarak öğrencilerin bir araya gelme imkânlarını kısıtlayan, klinikte okul tarafından karşılanan sınırlı sayıdaki malzemeleri ise kullanıma elverişsiz ve yetersiz olmasına rağmen yenilemeyen dekanlık; önce bizler adına verdiği bu cevapların koşullarını neden oluşturamadığını açıklamalıdır.
“Eğitim programı, mezuniyet sonrası fakültenin sizden beklediği yeterlilikleri sağlıyor mu?” sorusuna ise programın “olağanüstü durumlarda sorumluluk alabilme” yeterliliğini içerdiğini söylemişler bizim adımıza. Evet; kemer sıkma politikalarının artık boğaz sıkmaya dönüştüğü, kendi temel ihtiyaçlarımızı dahi karşılamakta zorlanırken fakültenin ihtiyaçlarını da karşılamak zorunda bırakıldığımız bu olağanüstü koşullarda sorumluluğu yine biz öğrenciler alıyoruz.
Mezuniyet sonrası da bu özelliği taşımamız yönündeki beklenti ise, ihtiyaçlarımızı görmezden gelen bütçe politikalarına sessiz kalmamızı öğütlüyor. Hekim adayları olarak bizler; her gün okulların ve hastanelerin bombalandığı, tedaviye erişimin kısıtlandığı, birçok hastalıkla doğrudan ilişkili olan ağız hastalıklarının ise hastalar açısından mecburen öncelik sıralamasında çok gerilere itildiği bu koşulları kabul etmiyoruz.
Bugünün baskı koşullarına rağmen hâlâ dayanışmanın ve bir araya gelmenin yollarını arıyoruz. Bu sebeple dönemi kapatırken takas pazarı düzenleyerek hem bir araya geliyor hem de malzemelerimizi paylaşarak dayanışmayı büyütüyoruz.
Parasız, bilimsel ve nitelikli eğitim taleplerimiz için mücadele etmekten vazgeçmiyoruz. İçerik yükleniyor... Fotoğraf: DHAİçerik yükleniyor... İçerik yükleniyor... Fotoğraf: ANKAİçerik yükleniyor... Fotoğraf: Horrificdetective/Wikimedia Commons CC BY 4. 0İçerik yükleniyor...
